Energia

Eksperyment Buggy był pierwszym wybuchem szeregu ładunków jądrowych - pięć małych ładunków o sile wybuchu 1,1 kt TNT każdy, rozmieszczonych w odległości 46 m od siebie i na głębokości 41 m, eksplodowało jednocześnie, tworząc w twardej skale rów o długości 262 m, szerokości 77 m i głębokości 21 m. Początkowo celem radzieckich pokojowych eksplozji jądrowych było zintensyfikowanie wydobycia ropy naftowej (pobudzanie szybów, które były bliskie wyczerpania), gazu oraz innych minerałów. Pierwszym radzieckim testem w celach pokojowych był test kraterotwórczy Szagan, który miał miejsce 15 stycznia 1965 r. na poligonie w Semipałatyńsku. Był on bardzo podobny do amerykańskiego testu Sedan. Celem testu było uzyskanie tamy na rzece Szagan (dopływ Irtyszu) i stworzenie sztucznego zbiornika wodnego w korycie suchej rzeki, służącego do gromadzenia wody z roztopów wiosennych. Zastosowano ładunek o mocy 140 kt TNT, który został zdetonowany na głębokości 178 m. W wyniku detonacji uzyskano obrzeżony krater o średnicy ok. 500 m i głębokości 100 m. Powstałe w ten sposób sztuczne jezioro Szagan (jezioro Bałapan) ma pojemność 7 min m3 wody. Kanały potrzebne do zmiany biegu wody i skierowania jej do krateru były już wcześniej wykonane za pomocą konwencjonalnych technik. Inne testy kraterotwórcze to: Sary-Uzen - 1,1 kt TNT, Telkem - 0,24 kt TNT, Telkem-2 - 3 x 0,24 kt TNT przeprowadzone na poligonie w Semipałatyńsku czy Tajga - 3 x 15 kt TNT w rejonie miasta Perm.